سؤالاتى پيرامون كودك آزارى



سؤال 1: حضرت آية اللّه العظمى « يوسف صانعى » مد ظله العالى
سلام عليكم
احتراما همان طور كه مستحضريد اين روزها پديده مذموم «كودك آزارى» به شكل گسترده اى در جامعه رايج شده است لذا به منظور كمك به شناسائى و كنترل اين آسيب اجتماعى، گروه اجتماعى خبرگزارى جمهورى اسلامى در نظر دارد در اين مورد نظر علماى محترم و همچنين صاحب نظران را براى كمك به حل اين معضل جويا شود.
از اين رو ديدگاهها و رهنمودهاى حضرتعالى مى تواند ما را در تهيه هر چه بهتر اين سلسله گزارشات يارى نموده و براى آحاد مردم را هگشا باشد.
مصورهاى مورد نظر
ـ با عنايت به اينكه درصد زيادى از موارد كودك آزارى در محيط امن خانه اتفاق مى افتد، آيا شرع مقدس، والدين را در انجام اين عمل ضد انسانى مخير دانسته است؟
ـ كودك آزارى، از سوى والدين، از نظر شرع مقدس جايز است يا حرام ؟
ـ با توجه به عنايت ويژه حضرت امام(قدس سره) در خصوص اجتهاد به روز، آيا امروز كه مساله كودك آزارى در حال تبديل شدن به يك بحران در جامعه است، مى توان يك راهكار يا حكم شرعى را براى رفع اين معضل بكار گرفت؟
ـ آيا تغيير قانون حمايت از كودكان و نوجوانان (كه تا حدى والدين را در تنبيه كودك مجاز دانسته است) اشكال شرعى دارد؟
جواب 1: جواب سؤال علاوه بر روشن بودنش، از خود سؤال هم معلوم مى باشد چون هيچ شرع و قانونى چه رسد به شرع مقدس اسلام كه دينى الهى است، آزار انسانها چه رسد به كودكان مظلوم و بى پناه آن هم در محيط در بسته خانه را اجازه نداده ونمى دهد و عقل و نقل و همه علما و فقها اجماعاً آن را حرام و معصيت وگناه و ظلم وايذاء مى دانند; و ناگفته نماند كه به حكم اطلاق ادله حرمت ظلم و اذيت فرقى بين ايذاء جسمى و روحى نمى باشد و هر دوى آنها حرام است ومرتكبش بعلاوه از ضمان و لزوم جبران خسارت و ضرر وارده به كودك، (همانند ضرر به ديگران) مستحق تعزير هم مى باشد. پس آزار كودكان از طرف والدين جايز نبوده و مخيّر در آن نبوده و نيستند و كودك آزارى از طرف آنها در شرع مقدس حرام و معصيت مى باشد، بلكه عمده و غالب انواعش اگر نگوييم همه اش از معاصى كبيره است. اين بود بيان حكم كلّى مسئله، و اما راجع به رفع معضل مفروض در سؤال، قبل از مطلب بلند و بالاى نقل شده از فقيهى همانند امام امت - سلام اللّه عليه - راهكار جلوگيرى از آن مانند را هكارهاى جلوگيرى از ظلم به ديگران در اسلام پيش بينى شده، و برهمگان مخصوصاً دولتمردان قانونگذارى و اجرا، تشكيل محاكم، جلوگيرى از ايذاء و به فرياد چنان مظلومان بى پناه رسيدن، واجب شرعى و عقلى است، بلكه بر آنها بعلاوه از تكليف، يك حق هم مى باشد چون هر مظلومى بر حكومت، حق رفع ظلم از خودش را دارد و حكومت بايد جلوى هرگونه ايذاء و اذيت را گرفته و عدالت را اجراء نمايد و مسئله حمايت قاعدتاً همان حضانت و سرپرستى و تربيت كودك و حفظ بدن و روح و جان او مى باشد كه بر پدر و مادر واجب شده است. آرى، در راستاى ادب و تربيت كودكان از طرف آنها، تنها زدن حدّ اكثر تا پنچ ضربه و يا شش ضربه نه زيادتر، آن هم با انحصار راه تربيت به آن و در مسير جلوگيرى از فسادِ اخلاقى وارتكاب كارهاى ناشايست و به شرط اينكه ضربه به طور سخت و موجب زخم شدن، و يا تغيير رنگ پوست نباشد، اجازه داده شده; و ناگفته نماند با آنكه امروز تربيت اولاد و رشد استعدادهاى آنان خود رشته بسيار با اهميت و داراى علما و متخصصين مى باشد، نياز به تنبيه بدنى - كه معمولاً مانع از تربيت و رشد استعدادها است - بسيار نادر بوده و هست و بر همه قدرتهاى تبليغى و فرهنگى است كه راههاى احسنِ تربيت و ادب و فرهنگ را تبليغ نموده تا طبعاً پدران و مادران مهربان و همه مربيان از آن راهها استفاده و راه كودك آزارى مسدود گردد و بايد همگان را به سيره رسول گرامى اسلام(صلى الله عليه وآله) در جلوگيرى از تربيت و ادب هنگام غضب و خشم متوجّه ساخته تا ادب و تربيت همراه با عاطفه و حاكميت عقل و علم و خرد انجام گيرد چرا كه حالت خشم و غضب در هنگام ادب و تربيت، همه جهات عقلانى و علمى و انسانىِ تربيت را مستور نموده و پرده و حجاب سخت و آهنينى بر روى همه آنها قرار مى دهد، كه نعوذ بالله منه.
::: صفحه اول::: اخبار::: كتابخانه::: نوارخانه::: استفتائات::: حقوق زنان::: مناسبتها::: نگارخانه::: فقه و زندگي::: امام از ديدگاه مرجع::: نصايح::: پيوندها::: تماس با ما:::
كليه حقوق مادي و معنوي اين سايت متعلق به موسسه فرهنگي هنري فقه الثقلين مي باشد
نشاني: قم، خيابان شهيد محمد منتظري، كوچه 8، شماره 8 - تلفن: 7832802 - دورنگار: 7832803