سخنرانى معظم له به مناسبت عاشوراى حسينى - 1422
السلام عليك يا ابا عبد الله، السلام عليك يا ابا عبد الله، السلام عليك يا ابا عبد الله، و رحمت الله و بركاته، السلام عليك يا ابا عبد الله، و على الارواح التى حلت بفنائك، عليك منى سلام الله، ابدا ما بقيت و بقى الليل و النهار، و لا جعله الله آخر العهد منى لزيارتكم، السلام على الحسين و على على ابن حسين و على اولاد حسين و على اصحاب الحسين، ان الحسين مصباح الهدى و سفينة النجاة.
روز عاشورا، روز غم و مصيبت، روز عرض تسليت به پيشگاه با عظمت حجت ابن الحسن عج الله تعالى فرجه الشريف، عظمَّ الله اجورنا و اجوركم بمصيبت جدكم الحسين عليه السلام، يا ابا القاسم يا رسول الله عظمَّ الله اجورنا و اجوركم بمصيبت سبتكم الحسين عليه السلام يا اميرالمومنين يا على ابن ابى طالب عظمَّ الله اجورنا و اجوركم بمصيبت ولدكم الحسين عليه السلام، الصلوة و السلام عليك يافاطمة الزهراء سيدة نساء العالمين عظمَّ الله اجورنا و اجوركُنَّ بمصيبة ولدكِ الحسين عليه السلام، عظمَّ الله اجوركم و اجورنا يا اهل العزاء و المصيبة.
امروز, ابى عبد الله الحسين (ع) عليه الصلوة و السلام، حقيقت و جان همه اعمال خير و پسنديده را انجام داد و هيچ عمل خيرى نبود، جز آنكه حسين (ع) واقعيتش را، حقيقتش را و صورت اصليش را انجام داد.
ابى عبد الله امروز، جهادى كرد كه در تاريخ بشريت بى نظير است، يعنى حسين و عباس و دو نفر از ياران، آن هم كودكى شش ماهه، و كودكى سيزده ساله و مردانى همچون حبيب و مسلم ابن عوسجه و برير، در مقابل ده ها هزار نفر دشمن.
ابى عبد الله از نظر برنامه جنگى و مبارزه، فاقد هر نوع قدرت جنگى، و دشمن واجد تمام قدرتهاى جنگى بود، ابى عبد الله (ع) ديروز صبح، ميمنه و ميسره تشكيل داد، پرچم را به دست ابو الفضل العباس قمر بنى هاشم داد که در يك حمله امروز صبح بيشترين ياران ابى عبد الله به شهادت رسيدند، تاريخ بشريت اين گونه دفاعى را سراغ ندارد دفاعى با اين جمعيت اندك و فراوانى دشمن، سربازان امام (ع) فداكارانى بودند كه لبهايشان تشنه بود, سربازان فداكارانى كه مى دانستند بعد از شهادت، زن و بچه هايشان را اسير ميكنند و در كوچه و بازار ميگردانند, فداكاران و سربازانى كه مى دانند حتى اجازه نميدهند عزيزانشان, بدنهاى آنها را به خاك بسپارند، اين گونه دفاع و جهادى در تاريخ بشريت نظير ندارد، اين, حقيقت فداكارى و ايثار است اين, حقيقت جهاد و دفاع در راه خدا است، آن نمازى كه ابى عبد الله خواند، نماز ظهر را به صورت نماز خوف ادا كرد, عده اى از ياران جلو رو ايستادند و به شهادت رسيدند، عده اندكى كه باقى ماندند, تنها به ميدان آمدند و به شهادت رسيدند